De eerste vrijeschool in Argentinië werd in 1940 in de hoofdstad Buenos Aires opgericht. Snel na elkaar verschenen nog vier scholen in de hoofdstad, inmiddels allen onderwijs biedend aan 4–18 jarigen.
Pas in 1998 werd de eerste vrijeschool buiten de hoofdstad gesticht: El Trigal in Villa de las Rosas in de provincie Córdoba. Sinds 2002 zijn er in Córdoba nog vier scholen bijgekomen, en in Patagonia twee. In 2006 zal de eerst school in de provincie Mendoza van start gaan.
Het nu pas stichten van vrijescholen in de provincies heeft een reden:
Tot 30 jaar geleden was Buenos Aires een zeer veilige stad. Vier regeringen
hebben de economie van het ooit zo welvarende
Argentinië uitgehold. Hierdoor ontstonden krottenwijken in de hoofdstad met
hiermee samenhangend een toename van
criminaliteit.
De initiatiefnemers van de opgerichte scholen in de provincies zijn zonder uitzondering zelf leerling op een vrijeschool in de hoofdstad zijn geweest. Deze dertigers en veertigers hebben het steeds onveiliger wordende Buenos Aires verruild voor het nog zeer veilige achterland en willen daar nu voor hun kinderen vrijeschoolonderwijs. De uittocht uit de hoofdstad neemt gestaag toe. De oprichting van meer vrijescholen ligt voor de hand; er hebben immers een paar duizend volwassenen ooit op een vrijeschool in de hoofdstad gezeten.
In alle nieuwe scholen komt men voor hetzelfde probleem te staan: in de provincies leven weinig rijke families, wel komen er steeds meer redelijk welvarende middenstanders door o.a. het toenemende toerisme. Maar de financiële draagkracht is niet genoeg om naast de salarissen van de leerkrachten en de leermiddelen ook nog een schoolgebouw te bekostigen. Voor dit laatste is steun nodig.
Voor de trotse Argentijnen is de economische neergang van hun land moeilijk te verteren, en steun vragen is een onwennige stap. De economische crisis heeft wel een bindend effect op de bevolking gehad. De ooit zo elitaire vrijescholen in Buenos Aires zijn nu begonnen om tegen een gereduceerd ouderbijdrage-tarief kinderen van minder draagkrachtige ouders op te nemen. De Perito Moreno school is met het geniale Pampatoysproject hiertoe een inspirerend voorbeeld.
In de provincies zullen de scholen alleen kans van slagen hebben als in de startperiode – in de eerste vijf jaar- financiële steun geboden wordt.
Hieronder een overzicht van door het IHF bezochte scholen in de provincies:
De opzet van de de andere scholen in het achterland lijkt nog niet zo stevig.
Het IHF richt zich met ondersteuning
voorlopig op bovenvermelde vijf scholen. Met de andere scholen wordt wel contact
onderhouden en steun in de
toekomst is mogelijk.