Noodtoestand in Nepal

Zoals wij allen op het nieuws hebben kunnen zien, heeft op 26 augustus een enorme vloedgolf bestaande uit modder, rotsblokken en water de dorpen en stadjes aan de oevers van de Bhotekoshi en Trishuli in rivieren in Nepal weggevaagd.

Deze onbeschrijfelijke ramp heeft heel Nepal en de hele internationale gemeenschap, de handen doen ineenslaan om hulp te bieden aan de getroffen gebieden. Zo ook het lerarencollege van de Tashi Waldorf School, die zich veilig in de hoofdstad van Nepal, Kathmandu bevindt.

De tragedie waarbij kinderen hun ouders en andere familieleden hebben verloren, hun huis en alles wat hen vertrouwd was, bracht de leraren samen en zij kwamen direct in actie. Hulpgoederen werden verzameld in Kathmandu en vrijdag 18 september vertrokken zij naar Trishuli Basic School in Jugetar. Het dorp was slechts bereikbaar door middel van een kleine kabelbaan over de rivier waar slechts enkele mensen per keer in konden. Dorpelingen stonden al meer dan een dag op hun beurt te wachten om de oversteek te maken. Twee leraren kregen van de dorpelingen voorrang om met de hulpgoederen de rivier over te steken.

Eenmaal aangekomen op Trishuli Basic School ontmoette de leraren een aantal kinderen en hun familie. Er was een dag vol spel, beweging en creatieve activiteiten gepland, in de hoop de kinderen even de ruimte te geven om gewoon weer even kind te zijn. Maar de omstandigheden lieten niet toe alles uit te voeren zoals gepland. Voor ongeveer 80 kinderen bracht het team trainingspakken, schooltassen, schrijfwaren, kleurpotloden, poppen en ander materiaal naar de school.

Toen de leraren uiteindelijk terugkeerden aan de rivier, was de avond al gevallen uur en konden zij na de wiebelige oversteek de lange reis terug naar Kathmandu aanvaarden. Sinds de terugkeer uit Jugetar, ontvangt de Tashi Waldorf School berichten en telefoontjes van scholen en mensen in de getroffen gemeenschappen die om steun vragen. Nu probeert het lerarenteam te achterhalen waar de nood het hoogst is en wat het realistisch gezien nog meer kan doen.

“We kunnen hun pijn niet wegnemen”, vertelt Dil Maya Adhikari, leerkracht op Tashi Waldorf School, “maar we kunnen luisteren, en delen in hun verdriet. Ik hoop dat wij snel weer kunnen gaan om wat warmte, spel en een beetje hoop te kunnen geven.”